[NARUTO FIC] [ItaSasu] Not To Forget
posted on 27 May 2008 12:38 by hiyuura in Fanfictionอันนี้เป็น companion fic กับ To Forgive นะคะ เขียนมาอีกเพราะอินจัด + อยากเขียนส่วนของอิทาจิด้วย จะได้ไม่เป็นการลำเอียง (ฮา) ก็...ยังเป็นฟิกสั้นเหมือนกับ To Forgive ยังไงๆก็ลองอ่านดูนะคะ ^^;;
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
กรุณาอย่านำฟิกไปโพสต์ที่อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนนะคะ
Title: Not To Forget
Pairing: Itachi/Sasuke (Uchihacest)
Rating: PG
Warning: Shounen-ai, incest and spoiler
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
อิทาจิรักซาสึเกะ...รัก...ตั้งแต่วันที่ซาสึเกะลืมตาดูโลกเป็นครั้งแรก...ตั้งแต่ได้สบตากับทารกน้อยที่มิรู้เดียงสา...ตั้งแต่ตอนที่มือเล็กๆของทารกคว้าเอานิ้วของเขาเพราะไม่สามารถจับมือที่ใหญ่กว่ามากไว้...ตั้งแต่วินาทีนั้นเขาก็รัก...และเลือกที่จะปกป้องชีวิตน้อยๆนี้...น้องชาย...เพียงคนเดียวของเขา
อิทาจิรักซาสึเกะ...รัก...ไม่ใช่แค่เพราะว่าซาสึเกะเป็นน้องชายของเขา แต่รัก...เพราะว่าซาสึเกะเป็นซาสึเกะ...เด็กน้อย...ที่มีรอยยิ้มให้กับเขาเสมอ...อิทาจิรักรอยยิ้มของซาสึเกะ...ไม่ว่าเขาจะแปดเปื้อนเลือดจากภารกิจสักกี่ครั้ง...ทำตามคำสั่งให้สังหารอย่างเลือดเย็นสักกี่หน...ทุกครั้งที่เขากลับมาบ้าน...จะมีรอยยิ้มที่เขารักแสนรักต้อนรับเสมอ...
ไม่มีวัน...ที่เขาจะลืมรอยยิ้มนั้น...
“ขอโทษนะ ซาสึเกะ”
เขาพูดแบบนั้น...เพราะรู้ว่าสิ่งที่เขาจะทำ...ซาสึเกะจะไม่มีวันยกโทษให้ เขาเลือกแล้วที่จะโกหก...หลอกลวงน้องชายที่เขารัก...ตลอดกาล...เพื่อที่วันหนึ่ง...วันที่ซาสึเกะปลิดชีวิตของเขา...บางที...ซาสึเกะอาจจะยิ้มได้...เหมือนกับรอยยิ้มที่เขาไม่เคยลืมนั้น...
อิทาจิรักซาสึเกะ...รัก...ตั้งแต่วันที่ซาสึเกะลืมตาดูโลก...เพราะเขารู้ว่ามือน้อยๆที่จับนิ้วของเขาเอาไว้แน่นต้องการความรักและสมควรถูกปกป้องมากกว่าสิ่งใดในโลกนี้...แม้แต่...หมู่บ้านที่เขารัก เช่นนั้นแล้ว...
“เกลียดชั้นสิ แค้นชั้นสิ ใช้ชีวิตบัดซบของนายต่อไป แล้ววันหนึ่ง...มาฆ่าชั้น...ฆ่าชั้นให้ได้”
เช่นนั้นแล้ว...ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต...โกหกไปทั้งชีวิต...เขาก็ยินยอม
เกียรติยศสามารถทิ้งได้...เพื่อนพ้อง...พงศา...ก็ละได้หมด...หลั่งเพียงน้ำตาโลหิตที่จะไม่หลั่งเป็นหยดน้ำอีกเป็นครั้งที่สอง...น้ำตาโลหิตแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงทมิฬที่แผดผลาญ...รอคอยเพียงวันที่บาปจะได้ถูกชะล้าง...ในความเงียบที่จะไม่มีผู้ใดที่ล่วงรู้...
“ขอโทษนะ ซาสึเกะ”
น้ำตาโลหิตรินไหลหยดนองอาบ...แลกความดีด้วยบาป แลกความรักด้วยความแค้น...ซาสึเกะอาจแค้นเขาไปชั่วชีวิต แต่นั่นก็เพราะ...ทั้งชีวิต...เขาได้เลือกแล้วที่จะปกป้อง...รอยยิ้มที่เขาไม่เคยลืมเลือนนั้น...เพราะว่า...อิทาจิรู้ดีว่า...
.....
...
..
.
ตัวเขาเองเลือกแล้ว...ที่จะเป็นคนลบ...รอยยิ้มที่เขารักที่สุดนั้น...และคงไม่ได้เห็นมันอีก...ตลอดชีวิต
ฮือ สงสาร
อ่านแล้วนึกภาพได้เลย
เกะเอ๋ย..
ช่วยสำเร็จวิชาอะไรสักอย่างปลุกเฮียแกขึ้นมาจากหลุมที๊~!!
เป็นฟิคสั้น..ที่อธิบาย..บรรยายความรู้สึกได้ดีจริงๆค่ะ
#1 By Lina on 2008-05-27 17:37