][ hiyuura | v. tea time ][

จริงๆแล้วงานยังไม่เสร็จ แต่แอบอู้ค่ะ เนื่องจากช่วงนี้พีค Dissidia: Final Fantasy...

พอเข้าไปเช็คเห็นว่าเวบฝรั่งมีอัพบทแปลสคริปต์จนจบเอาไว้แล้ว

ไม่รู้ว่ามีคนเอามาแปลหรือยัง แต่เท่าที่เห็น เห็นมีแปลแยกของแต่ละบุคคล

ยูระเลยถือโอกาสอู้งาน(?)แปลเรียง Destiny Odyssey ตั้งแต่แรก

ไปจนถึง Shade Impulse จนจบ Ending เลยละกันนะคะ ^^;;

แต่เนื่องจากแปลวันเดียวจบคงไม่ไหว ก็เลยขอทะยอยลงค่ะ

วันนี้เป็น Destiny Odyssey ตอนที่ 1-30 ก่อน (ไล่ตามในมิวเซียมเลยนะคะ)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

กรุณาอย่านำบทแปลไปเผยแพร่ที่อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาติก่อนนะคะ

Translation Title: Dissidia: Final Fantasy

Translation Chapter(s): Destiny Odyssey 1-30

Translation Note:

1. WoL = Warrior of Light (นักรบแห่งแสง)

2. OK = Onion Knight (อัศวินหัวหอม)

3. CoD = Cloud of Darkness (เมฆาอันธกาล)

*หมายเหตุ: แปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษโดยตรง อาจมีตกหล่นไม่ตรงกับภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++  

DESTINY ODYSSEY 001            

*ฉากเปิดมาเป็นเส้นแบ่งระหว่างฝั่งของคอสมอสและฝั่งของเคออส ทีซึ่งกองทัพทั้งสองตั้งอยู่*

ผู้บรรยาย: เทพธิดาแห่งความปรองดอง คอสมอส และเทพแห่งความแตกแยก เคออส

ผู้บรรยาย: เทพทั้งสองปกครองในมิติที่ห่างไกลและเพรียกขานนักรบผู้กล้าจากโลกที่แตกต่างและบัญชาให้พวกเขาต่อสู้ในสมรภูมิที่บ้าคลั่ง

ผู้บรรยาย: คอสมอสและเคออสมีพลังที่เท่าเทียมกัน

ผู้บรรยาย: ความขัดแย้งของทั้งสองควรจะสืบเนื่องต่อไปจวบกัลปาวสาน หากแต่...

*กำลังของฝ่ายคอสมอสและเคออสปะทะกันในศึกใหญ่*

DESTINY ODYSSEY 002            

*ฉากเปิดมาเป็น WoL ที่ได้สติและลุกขึ้นจากพื้น เขาได้ยินเสียงของคอสมอส*

คอสมอส: ฉันพ่ายแพ้

WoL: คอสมอส!

คอสมอส: ฉัน...ไม่สามารถปกป้องโลกใบนี้เอาไว้ได้

*WoL เห็นลำแสงพุ่งขึ้นเป็นสาในที่ไกลออกไป และเริ่มเดินตรงไปที่นั่น*

DESTINY ODYSSEY 003            

*ฉากเปิดมาเป็น WoL ที่เห็นแสงจางๆและร่างหนึ่งในที่ห่างออกไป เขารีบวิ่งตรงไปที่นั่น ยังบัลลังก์ของคอสมอส*

WoL: คอสมอส!

คอสมอส: ฉัน...พ่ายแพ้ให้กับเคออส

คอสมอส: เทพแห่งความแตกแยก เคออส

คอสมอส: ด้วยความโกรธ เขาฉีกทำลายทุกความปรองดองสมัครสมาน

คอสมอส: และโลกก็ได้สูญเสียรูปร่างดั้งเดิมของมัน

*คอสมอสฉายภาพโฮโลแกรมของนักรบฝ่ายดีคนอื่นๆที่กระจัดกระจายกันจากสงคราม ฉากตัดไปยังซีดานและบัทซ์*

คอสมอส: ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะจมลงสู่ห้วงวังวนแห่งความแตกแยก

คอสมอส: พวกเธอทั้งสิบคือความหวังสุดท้ายของโลกใบนี้

คอสมอส: ดังนั้น ได้โปรด นำพวกมันมาให้ได้

*ฉากตัดไปยังฟรีโอนีล เซซิล คลาวด์ และทีดัส*

คอสมอส: แม้ว่าโลกจะพังทลายลง แต่พวกมันหาได้สูญเสียความสุกสว่างแห่งแสง...

คอสมอส: คริสตัล

*ฉากตัดไปยังทีน่าและ OK*

คอสมอส: คริสตัลมีพลังที่จะต่อต้านความสิ้นหวัง

คอสมอส: หากได้คริสตัลทั้งสิบมา ก็ยังมีความหวังที่จะรักษาโลกใบนี้เอาไว้ได้

คอสมอส: เส้นทางไปสู่คริสตัลนั้นยากเย็น...

คอสมอส: อุปสรรคของทุกคนนั้นแตกต่างกันไป

*ฉากตัดไปยังสควอล*

คอสมอส: จงเชื่อมั่นในเส้นทางของตนเอง และเดินหน้าต่อไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

คอสมอส: แม้ว่าจุดหมายปลายทางนั้นจะไม่เจนชัด...

สควอล: ไม่ใช่ปัญหา

สควอล: ฉันเดินตามเส้นทางของฉันเองอยู่แล้ว

*ฉากตัดไปยังซีดานและบัทซ์*

ซีดาน: ถ้าสมบัติมันหาง่ายนัก มันก็ไม่ใช่การหาสมบัติน่ะสิ

บัทซ์: นี่มันไม่ใช่เกมนะ อย่าทำเหมือนไม่มีอะไรต้องกังวลสิ...

บัทซ์: นายต้องสนุกกับมันอย่างจริงจังต่างหาก

*ฉากตัดไปยังทีน่าและ OK*

OK: ร่าเริงหน่อยสิ ฉันอยู่กับเธอนะ

OK: ถ้าเธอกลัว เธอยังเชื่อใจฉันได้

ทีน่า: ถ้าอย่างนั้นก็ต้องพึ่งเธอแล้วนะ

*ฉากตัดมายังฟรีโอนีล เซซิล คลาวด์ และทีดัส*

เซซิล: บางทีเส้นทางไปสู่คริสตัลแต่ละเส้นทางอาจจะแตกต่าง

เซซิล: แต่เรายังมีเพื่อนร่วมทาง 

ฟรีโอนีล: หากเรารวมพลังของเราเข้าด้วยกัน เราไม่มีอะไรต้องกลัว

คลาวด์: หึ อ่อนไป

คลาวด์: เคออสมีอำนาจ กองทัพแห่งความแตกแยก...พวกมันจะต้องตามเรามาแน่

คลาวด์: พวกนายต้องระวังตัวเอาไว้

ทีดัส: ศัตรูแข็งแกร่ง แต่ฉันชักรู้สึกตื่นเต้นสุดๆแล้วสิ!

คอสมอส: ขอบคุณนะ...

*ฉากตัดไปยัง WoL ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าคอสมอสตัวจริง*

คอสมอส: สิ่งที่คงเหลืออยู่ของโลกนี้เหลือน้อยเต็มที สิ่งอื่นนั้นล้วนจมลงสู่ห้วงแห่งความแตกแยก

คอสมอส: จนกว่าทุกคนจะหาคริสตัลพบ ฉันไม่อาจช่วยเหลือพวกเธอได้...

คอสมอส: ขอโทษนะ ฉันอยากจะอยู่กับพวกเธอด้วย...

คอสมอส: แต่ฉันคงต้องพักสักหน่อย...

WoL: คอสมอส

WoL: แสงของท่านจะอยู่กับพวกเราเสมอ

*คอสมอสหายไป และเราจะเห็นนักรบแต่ละคนเริ่มต้นเดินทางสำหรับภารกิจใหม่* 

DESTINY ODYSSEY 004            

*ฉากเปิดมายังที่ตั้งของเหล่าตัวร้าย*

อัลทิมีเซีย: เมื่อเวลามาถึง ทุกอย่างจะจมลงสู่ที่ที่มันควรจะเป็น

อัลทิมีเซีย: การดิ้นรนเฮือกสุดท้าย...

จักรพรรดิ: แล้วก็จะถึงจุดจบที่สมบูรณ์แบบ

จักรพรรดิ: ถ้าเราได้คริสตัลมา...

จักรพรรดิ: มันจะยังเป็นไปตามแผนของเทพธิดาหรือเปล่านะ?

DESTINY ODYSSEY 005            

*ฉากเปิดมาเป็น WoL ที่กำลังเดินทาง เขานึกถึงคำของคอสมอส*

คอสมอส: “ได้โปรด นำพวกมันมาให้ได้”

คอสมอส: “แม้ว่าโลกจะพังทลายลง แต่พวกมันหาได้สูญเสียความสุกสว่างแห่งแสง คริสตัล”

WoL: คอสมอส...

WoL: ตามที่ท่านปรารถนา เราจะต้อง

WoL: ได้คริสตัลมาอย่างแน่นอน ความหวังของโลกใบนี้...

*การ์แลนด์ปรากฎตัวขึ้นจากที่สุดฉาก*

การ์แลนด์: คิดว่าจะกำลังจะไปไหนกัน?

WoL: การ์แลนด์!

การ์แลนด์: คิดจะหนีจากศึกนี้รึไง?

WoL: ฉันไม่คิดจะหนีจากอะไรทั้งนั้น

การ์แลนด์: งั้นก็มาเริ่มกันเถอะ

การ์แลนด์: เวลาแห่งชะตากรรมนั้นใกล้เข้ามาทุกที

การ์แลนด์: ตอนนี้ ทำไมเราไม่มาสนุกกันสักหน่อยล่ะ?

*WoL และการ์แลนด์เริ่มการต่อสู้*

 

 

DESTINY ODYSSEY 006            

*ฉากเปิดมาเป็นทีน่าและ OK กำลังเดินทาง*

OK: คริสตัล... พวกมันมีพลังที่จะทำลายความสิ้นหวังงั้นเหรอ?

OK: ฉันสงสัยจริงว่ามันคืออะไรกันแน่

ทีน่า: ฉันสงสัยว่าเราจะหามันมาได้ยังไง

ทีน่า: และถึงเราหามันมาได้ ถ้ายังช่วยโลกเอาไว้ไม่ได้...

OK: เทพธิดาพูดถึงพวกมันด้วยความยกย่องไม่ใช่เหรอ

OK: แม้ว่าจะไม่มีคำยืนยันว่าคำพูดของคอสมอสเป็นเรื่องจริง แต่เราก็ไม่มีทางรู้ได้ว่านั่นเป็นเรื่องเท็จรึเปล่า

OK: ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้ เราก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อในพวกมัน ใช่ไหมล่ะ

OK: มาทำในสิ่งที่เราทำได้ก่อนเถอะ

ทีน่า: ใช่ เธอพูดถูก

OK: ถ้าเราเอาแต่ยืนอยู่เฉยๆ เราก็จะไม่ได้คำตอบ สิ่งแรกที่เราต้องทำก็คือเราต้องเดินต่อไปข้างหน้า

OK: ไม่ต้องห่วง

OK: ฉันจะต้องหาคำตอบที่ถูกต้องพบแน่

 

DESTINY ODYSSEY 007            

*ฉากเปิดมาเป็นคลาวด์อยู่คนเดียว เซซิล ฟรีโอนีล และทีดัสวิ่งมาหาเขา*

เซซิล: เป็นไงบ้าง? เจอร่องรอยของคริสตัลรึเปล่า?

คลาวด์: ไม่ ไม่เลย

ทีดัส: คริสตัลคือความหวังที่เราจะช่วยโลกนี้ได้ ใช่ไหม

ทีดัส: แล้วเราจะ เอ้อ หาพวกมันได้ยังไงล่ะ?

ฟรีโอนีล: ไม่ใช่ว่าเราก็แค่สู้ไปเรื่อยๆเหรอ?

ฟรีโอนีล: หากเราเอาชนะศัตรูทั้งหมด...

คลาวด์: เราไม่รู้อะไรมากไปกว่านั้น ถ้าเอาแต่สู้อย่างเดียวมันอันตราย

คลาวด์: ไม่มีใครที่จะชนะไปตลอดหรอก

ทีดัส: งั้นเราก็ควรจะพักจากเรื่องสู้นี่เป็นพักๆสินะ?

ฟรีโอนีล: ฟังดูเข้าท่า

เซซิล: คลาวด์ นายช่วยพวกเราได้มากจริงๆ พวกเราควรเรียนรู้จากการประเมินสถานการณ์อย่างใจเย็นของนาย

ทีดัส: เราก็ควรเรียนรู้จากเซซิลด้วย!

ฟรีโอนีล: พูดถึงตัวเองสิ นายน่ะ!

*ทุกคนหัวเราะ ยกเว้นคลาวด์*

ฟรีโอนีล: เราก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นซะหน่อย

*เซซิล ฟรีโอนีล และทีดัส มุ่งหน้าไปก่อน*

คลาวด์: “ใจเย็น?”

คลาวด์: “ไม่ ไม่ใช่หรอก”

คลาวด์: “ไม่ใช่เลยสักนิด” 

 

DESTINY ODYSSEY 008            

*ฉากเปิดมาเป็น WoL และการ์แลนด์หลังจากต่อสู้กัน การ์แลนด์คุกเข่าอยู่ที่พื้น*

การ์แลนด์: แก เจ้าจรจัด คิดหวังอยากจะช่วยโลกนี้จริงๆรึ?

WoL: นั่นคือภารกิจของพวกเรา

WoL: ความหวังยังไม่สูญไปเสียทั้งหมด

*การ์แลนด์หัวเราะอย่างชั่วร้าย*

การ์แลนด์: ช่างโง่เขลานัก

การ์แลนด์: ความหวังที่แกปรารถนามันคือภาพลวงตา

การ์แลนด์: การไล่ตามมันก็คือการวิ่งหนีจากความจริง แม้ว่าจะไปถึง แต่ก็ไม่มีทางได้มา

WoL: อะไรนะ?

การ์แลนด์: แกจะได้รู้ความจริงของสงครามนี้ในที่สุด

*การ์แลนด์จางหายไป*

การ์แลนด์: โลกนี้จะทรยศแก

*การ์แลนด์หายไปพร้อมเสียงหัวเราะชั่วร้าย*

WoL: ไม่ว่าจริงๆแล้วโลกนี้จะเป็นเช่นไร...

WoL: แสงสว่างอยู่กับฉัน

DESTINY ODYSSEY 009            

*ฉากเปิดมาเป็นฟรีโอนีล เซซิล คลาวด์ และทีดัสกำลังพัก*

ทีดัส: แล้ว “คริสตัล” มันคืออะไรกันแน่นะ?

เซซิล: เราจะปราบเคออสได้ด้วยการมีคริสตัลเอาไว้แค่นั้นน่ะเหรอ?

ฟรีโอนีล: หากมันเป็นความปรารถนาของคอสมอส เราก็แค่ต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น

คลาวด์: เรากำลังสู้เพื่ออะไร? 

ฟรีโอนีล: “อะไร” งั้นเหรอ...? ก็เพื่อปราบเคออสน่ะสิ

ฟรีโอนีล: เพื่อคืนสันติสุขให้กับโลก ไม่ใช่เหรอ?

คลาวด์: สิ่งเดียวที่คอสมอสบอกเราก็คือให้ตามหาคริสตัล

คลาวด์: ถึงเราสามารถเอาชนะเคออสได้ แต่ก็ไม่มีอะไรยืนยันว่าความสงบสุขจะคืนมา

คลาวด์: ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้

ทีดัส: ไม่ว่ายังไง เราก็ควรจะเชื่อมั่นในตัวเธอน่า พวก!

ฟรีโอนีล: ถึงเราจะไม่รู้ ยังไง ตอนนี้ เราก็ต้องสู้ ไม่ใช่รึไง?

คลาวด์: ฉัน...ก็อยากจะเห็นด้วยนะ

คลาวด์: แต่เรากำลังสู้เพื่ออะไร? ตอนนี้ฉันยังไม่เห็นคำตอบ และฉันก็ไม่อยากจะสลัดคำถามนั้นไปเฉยๆ

ฟรีโอนีล: คลาวด์...

คลาวด์: แล้วพวกนายล่ะ?

คลาวด์: ถึงจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่ฉันก็อยากจะรู้ถึงเหตุผลในการต่อสู้ของพวกนาย ถ้าพวกนายมีน่ะนะ

เซซิล: เหตุผลที่จะสู้... ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นอย่างจริงจังมาก่อน

ทีดัส: ฉันอยากจะสะสางบัญชีกับพ่อให้มันเรียบร้อย!

ฟรีโอนีล: นั่นมันไม่ใช่เรื่องส่วนตัวไปหน่อยรึไง?

คลาวด์: ทีดัส นั่นเป็นเหตุผลที่ดี

ฟรีโอนีล: ให้เวลาฉันคิดสักหน่อยได้ไหม

ฟรีโอนีล: ฉันอยากจะหาคำตอบที่นายจะยอมรับได้

คลาวด์: ได้สิ 

*ฟรีโอนีล เซซิล และทีดัสมุ่งหน้าออกไปก่อน*

คลาวด์: คำตอบ...?

 

DESTINY ODYSSEY 010            

*ฉากเปิดมาเป็นทีน่าและ OK กำลังเดินทาง*

ทีน่า: เดี๋ยวก่อน

OK: มีอะไรเหรอ?

ทีน่า: ฉันรู้สึกแปลกๆ...

ทีน่า: มีสัมผัสที่แข็งแกร่งมากมาจากทิศทางนั้น

OK: จะเป็น...คริสตัลรึเปล่า?

ทีน่า: ไม่รู้สิ ที่ฉันรู้ก็คือมันเป็นการมีอยู่ที่มีอำนาจมาก

OK: ไปตรวจดูกันเถอะ

*OK เริ่มวิ่งจนกระทั่งเขาเห็นว่าทีน่าไม่ขยับ*

OK: เป็นอะไรไป?

ทีน่า: ฉันรู้สึกหวั่นใจยังไงชอบกล...

ทีน่า: ฉันรู้สึกว่าเราไม่ควรจะเข้าไปใกล้มัน

OK: ทีน่า เราควรจะหาเงื่อนงำอะไรสักอย่างที่จะช่วยให้เราตามหาคริสตัล

OK: ไม่เป็นไรหรอก ถ้ามีศัตรู ฉันจะจัดการเอง

ทีน่า: แต่ว่า...

OK: ลูกน้องของเคออสแข็งแกร่งก็จริง แต่เจ้าพวกนั้นรู้แต่วิธีทำลายเท่านั้นแหละ

OK: ในทางกลับกัน ฉันน่ะ...

*OK ชี้ไปที่หัวตัวเอง*

OK: มีเจ้านี่ 

OK: ตอนนี้ ไปกันเถอะ

*OK เดินนำทีน่าที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตามไป*

 

DESTINY ODYSSEY 011            

*ฉากเปิดมาเป็นซีดานและบัทซ์วิ่งไปทางสควอล*

ซีดาน: นายช่วยพวกเราไว้! ขอบใจนะ!

บัทซ์: หือม์? นายมาคนเดียวเหรอ?

สควอล: ใช่...

บัทซ์: งั้นก็มาร่วมทางกันสิ เราจะได้หาคริสตัลด้วยกันไง!

*ซีดานกับบัทซ์วิ่งนำหน้าไป*

สควอล: “ทำไมถึงกลายเป็นยังงี้ไปได้...?”

สควอล: ขอโทษนะ พวกนาย...

สควอล: แต่มันจะง่ายกว่า ถ้าฉันอยู่คนเดียว

*ซีดานกับบัทซ์หยุดแล้วหันมามองหน้ากัน*

ซีดาน: อยู่คนเดียวมัน...ไม่เหงาเหรอ?

บัทซ์: เอ่อ ฉันเดาว่ามันก็คงจะดีที่จะแยกกันหาล่ะนะ...

บัทซ์: งั้นเราจะไปทางนั้นละกัน

ซีดาน: ไว้เจอกันตอนเราได้คริสตัลแล้วนะ!

*ซีดานกับบัทซ์วิ่งจากไปอีกครั้ง นาทีต่อมา บัทซ์วิ่งกลับมาหาสควอล*

บัทซ์: อ๊ะ ใช่...

สควอล: อะไรอีกล่ะ?

บัทซ์: ในเมื่อเราได้เจอกันอีก

*บัทซ์หยิบเอาขนนกสีเหลืองส่งให้สควอล*

บัทซ์: เอาเจ้านี่ไปด้วย!

สควอล: ไอ้ขนนกสกปรกนี่มันอะไรกัน…?

บัทซ์: “สกปรก”…? แรงไปหน่อยนา

บัทซ์: นี่คือเครื่องลางนำโชคของฉัน

บัทซ์: เจ้านี่ช่วยฉันออกจากสถานการณ์ย่ำแย่มาหลายครั้งแล้ว

สควอล: …นี่มันสนามรบ นายคิดจริงๆเหรอว่าไอ้ของเล็กๆน้อยๆยังงี้มันจะช่วยตัดสินชะตาของคนได้?

บัทซ์: ฉันแค่เป็นห่วงนาย

บัทซ์: ฉันไม่เป็นไรเพราะฉันอยู่กับซีดาน

บัทซ์: เพราะงั้น ค่อยเอามันมาคืนตอนเจอกันอีกทีละกันนะ

*บัทซ์ยัดขนนกใส่มือสควอล*

บัทซ์: สัญญานะ!

*บัทซ์วิ่งตามซีดานไปอีกครั้ง*

สควอล: “ทึกทักเอาเองจริงๆ... สัญญา...”

 

DESTINY ODYSSEY 012            

*ฉากเปิดมาเป็นคลาวด์มองไกลออกไป และฟรีโอนีลเดินเข้ามาหาเขา*

ฟรีโอนีล: เหตุผลที่จะสู้ ฉันคิดมาตลอดพักหนึ่งแล้ว

ฟรีโอนีล: แต่เอ่ยออกมาเป็นคำพูดมันค่อนข้างยาก

คลาวด์: งั้นเหรอ?

ฟรีโอนีล: ถ้าฉันมีความปรารถนาหนึ่ง...

ฟรีโอนีล: มันก็คงเป็นสิ่งนี้

*ในมือของฟรีโอนีลปรากฎกุหลาบป่า*

คลาวด์: นั่นมันอะไร?

ฟรีโอนีล: “กุหลาบป่า”

ฟรีโอนีล: มันเป็นภาพที่ฉันอยากจะเห็นอยู่เสมอ

ฟรีโอนีล: เพื่อสิ่งนั้น ฉันอยากให้การต่อสู้นี้จบลง

ฟรีโอนีล: สำหรับตอนนี้ เราก็แค่ได้แต่พูดเรื่องความฝันของเรา

คลาวด์: ความฝัน?

ฟรีโอนีล: ใช่ เราไม่อาจล้มเลิกความฝันของเราได้

ฟรีโอนีล: เพราะสิ่งนั้น เราจึงสามารถสู้ต่อไปได้

คลาวด์: ฟรีโอนีล...

คลาวด์: จะสู้กับฉันได้ไหม?

ฟรีโอนีล: หา?

คลาวด์: ฉันอยากจะรู้

คลาวด์: ว่านายจะสามารถสู้ต่อไปได้ด้วยแค่สิ่งนั้นรึเปล่า?

คลาวด์: แสดงให้ฉันเห็นถึงพลังของคนที่เชื่อในความฝันอย่างแน่วแน่สิ

ฟรีโอนีล: แต่...

ฟรีโอนีล: ก็ได้ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันยอมรับคำท้าของนาย

*คลาวด์และฟรีโอนีลเริ่มต่อสู้กัน* 

DESTINY ODYSSEY 013            

*ฉากเปิดมาเป็นทีน่าและ OK*

OK: ทีน่า ตัวตนนั่น?

ทีน่า: มันอยู่ที่นี่เมื่อเมื่อครู่ก่อนนี่...

*ทีน่ามองไปรอบๆและเห็นช่องอากาศเปิดออกใกล้ๆพวกเขา*

ทีน่า: ถอยไป!

*เอ็กซ์เดธปรากฎตัวจากช่องอากาศมองมายังทีน่าและ OK*

เอ็กซ์เดธ: ลูกน้องของคอสมอส?

OK: “ตัวตนของหมอนี่มันอะไรกัน...?”

OK: “พลังที่หยั่งไม่ถึง... ฉันเทียบไม่ติดเลย”

เอ็กซ์เดธ: ฉันออกมาเพื่อหาอะไรแก้เบื่อ แล้วก็มาเจอผู้หญิงกับเด็ก...

OK: “ฉันชนะหมอนี่ไม่ได้ ถ้าสู้กันซึ่งๆหน้า”

OK: “ทีน่าก็อยู่ที่นี่ สำหรับตอนนี้...”

OK: ด-ได้โปรดปล่อยเราไปได้ไหม

OK: เราสองคนเทียบกับพลังของนายไม่ได้เลย ถ้านายสู้กับเรา เราก็ช่วยให้นายหายเบื่อไม่ได้เลยสักนิด

OK: ดังนั้น ถ้านายหาคู่ต่อสู้ที่เก่งกว่า นายก็น่าจะพอใจ

OK: ถ้านายสู้กับคนไร้ทางสู้ นายก็เป็นแค่ไอ้ขี้ขลาด

OK: นั่นคือสิ่งที่ฉันจะพูด

เอ็กซ์เดธ: แต่ถ้าปล่อยพวกไร้พลังไปไม่ใช่ว่าไร้ความหมายพอกันรึไง

*เอ็กซ์เดธหัวเราะด้วยความขบขัน*

เอ็กซ์เดธ: ก็ได้ ฉันจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นพวกเจ้าก็ได้

*OK รู้สึกโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด*

เอ็กซ์เดธ: แต่ เจ้าหนู

*OK ดูเคร่งเครียดขึ้นมาอีกครั้ง*

เอ็กซ์เดธ: ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว:

เอ็กซ์เดธ: คนที่ไร้ความกล้าไม่อาจจะได้คริสตัลมาได้หรอกนะ 

*เอ็กซ์เดธเทเลพอร์ตจากไป และ OK ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก*

OK: ง่ายชะมัด

OK: ถึงจะต้องเจอกับคนที่เหมือนหมอนั่น ก็ต้องหาทางที่เธอจะหนีให้ได้

OK: นั่นคือหลักการของฉันที่จะไม่สู้กับคู่ต่อสู้ที่ไม่สามารถเอาชนะได้

ทีน่า: แต่ มันจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ?

OK: อะไร “ไม่เป็นไร”?

ทีน่า: ดูเหมือนเขาจงใจปล่อยเราน่ะสิ

ทีน่า: ดูเหมือนว่าเขาอยากจะแนะนำเธอเรื่องนั้นมากกว่าอยากจะสู้จริงๆ

OK: ที่เขาพูดเรื่อง “คนที่ไร้ความกล้า” น่ะเหรอ?

OK: การสู้ศึกที่ไม่มีวันชนะไม่ใช่ความกล้าหรอกนะ นั่นมันบ้าบิ่นและไร้ผลตะหาก

ทีน่า: ฉันขอโทษ แต่...

OK: ถ้ามันเป็นยังงั้นจริงๆ ฉันจะนำคริสตัลมาเพื่อพิสูจน์เอง

OK: ฉันไม่ใช่ “คนที่ไร้ความกล้า”

OK: ไปกันเถอะ ยังรู้สึกถึงตัวตนนั้นได้อยู่หรือเปล่า?

ทีน่า: มันอยู่ไกลออกไปตรงหน้านี่แหละ

OK: โอเค

DESTINY ODYSSEY 014            

*ฉากตัดมาเป็นคลาวด์และฟรีโอนีลหลังจากสู้กัน ฟรีโอนีลคุกเข่าอยู่ที่พื้น*

ฟรีโอนีล: ยัง...ไม่จบหรอก!

*ฟรีโอนีลปามีดออกไป หากแต่มันหยุดอยู่ที่หน้าคลาวด์ อาวุธอื่นๆก็ลอยอยู่รอบๆคลาวด์ ราวกับรอที่จะโจมตี ฟรีโอนีลปล่อยให้อาวุธพวกนั้นร่วงลงที่พื้น ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างยอมรับความพ่ายแพ้ หากแต่คลาวด์เดินเข้าไปและยื่นมือให้*

คลาวด์: ความมุ่งมั่นของนาย น่าประทับใจจริงๆ

ฟรีโอนีล: อย่างที่ฉันบอก ฉันจะไม่ยอมแพ้...

ฟรีโอนีล: กับความฝันของฉัน...

*ฟรีโอนีลจับมือคลาวด์*

คลาวด์: ใช่ แต่...

คลาวด์: ฉันไม่เหมือนนาย

ฟรีโอนีล: ทำไม?

คลาวด์: แม้ว่าฉันจะพยายามตามหา แต่ฉันหาความฝันไม่พบ

คลาวด์: ขอโทษนะ ไม่ได้อยากเอาปัญหาของฉันมาทำให้นายต้องหนักอก

*คลาวด์เดินจากไป*

คลาวด์: “คำตอบที่ฉันตามหา...”

คลาวด์: “บางทีอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่”

DESTINY ODYSSEY 015            

*ฉากเปิดมาเป็นซีดานและบัทซ์จ้องมองไกลออกไป*

ซีดาน: เฮ้ บัทซ์ อยากจะแข่งอะไรกันสักหน่อยไหม

บัทซ์: แข่งเหรอ?

ซีดาน: ใช่ เอาเป็น “ใครได้คริสตัลมาก่อนชนะ” เป็นไง?

บัทซ์: ล่าสมบัติงั้นเหรอ? ฉันชนะแน่!

ซีดาน: โอ้ จะจริงเร้อ~ ฉันเป็นหัวขโมยมืออาชีพนะ นายก็รู้

บัทซ์: งั้นในฐานะนักเลียนแบบมืออาชีพ ฉันจะขโมยชัยชนะไปจากนายเอง!

ซีดาน: สมบัติอยู่...ทางนี้!

*ซีดานวิ่งไป*

บัทซ์: งั้นฉันก็...จะไปทางนี้เหมือนกัน!

*บัทซ์วิ่งไปทางเดียวกัน*

บัทซ์: ไปล่ะ!

ซีดาน: ที่นายทำมันก็แค่เลียนแบบฉันนี่หว่า!

 

DESTINY ODYSSEY 016            

*ฉากเปิดมาเป็นทีน่าและ OK*

ทีน่า: ฉัน...อยู่ๆก็รู้สึกถึงการมีอยู่ที่มีพลังมากใกล้ๆนี่

OK: แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนนี่นา

OK: รอที่นี่นะ ฉันจะไปตรวจดูรอบๆ

*OK เดินจากไปแล้วจู่ๆทีน่าก็กุมศรีษะของเธอ OK หันไปเห็น*

OK: ทีน่า?

*ตัวทีน่าเริ่มที่จะเรืองแสงและเกิดประกายไฟขึ้น เมื่อเศษซากสิ่งก่อสร้างรอบๆตัวเธอเริ่มที่จะลอยขึ้น*

ทีน่า: ไม่! มีเสียงในหัวของฉัน...!

ทีน่า: พลัง…!

OK: ทีน่า!?

OK: เป็นอะไรไป ทีน่า!?

*สีหน้าของทีน่าเปลี่ยนไป เธอจ้องมองมาที่ OK อย่างไม่เป็นมิตร และยิงคาถาใส่ OK หลบ*

OK: ทีน่า! หยุดซะที! จำฉันไม่ได้เหรอ!?

*OK ชักดาบ*

OK: ถ้าอย่างนั้น ฉันก็เหลือแค่ทางเดียวคือหยุดเธอด้วยกำลัง

*ทีน่าและ OK เริ่มต่อสู้*

 

DESTINY ODYSSEY 017            

*ฉากเปิดมาเป็นคลาวด์จ้องมองออกไปไกล และเซซิลเดินเข้ามาใกล้*

เซซิล: คลาวด์

เซซิล: ได้คำตอบจากฟรีโอนีลรึเปล่า?

คลาวด์: ได้...

คลาวด์: ดูเหมือนว่าหมอนั่นมีความฝัน

คลาวด์: เพื่อจะทำให้มันเป็นจริง หมอนั่นถึงได้ต่อสู้

เซซิล: สมกับเป็นฟรีโอนีลจริงๆ

คลาวด์: หมอนั่นบอกนาย?

เซซิล: หมอนั่นขี้อาย ดังนั้นมันเลยไม่ง่ายเท่าไหร่ที่จะให้หมอนั่นพูด

เซซิล: หมอนั่นว่า “ถ้ากุหลาบป่าสามารถแย้มกลีบบานได้ชั่วนิรันดร ทุกคนคงอยากจะทำให้โลกนี้เป็นที่ที่สงบสุข”

คลาวด์: เด็กจริงๆ ความฝัน...

เซซิล: ถึงอย่างนั้น นายก็เถรตรงเกินไป

คลาวด์: บางทีฉันอาจจะแค่วิ่งตามสายลมก็ได้

คลาวด์: แล้วนายล่ะ เซซิล?

เซซิล: ดูเหมือนฉันเองก็ไม่สามารถให้คำตอบที่ทำให้นายพอใจได้เหมือนกัน

เซซิล: แต่อาจจะมีใครสักคน ณ ที่ใดสักแห่ง ที่ให้คำตอบกับนายได้

เซซิล: ทำไมไม่ลองตามหาคนคนนั้นดูล่ะ?

คลาวด์: แต่...

*ฟรีโอนีลและทีดัสวิ่งเข้ามารวมกลุ่ม*

ฟรีโอนีล: เอาเลย คลาวด์

ทีดัส: เราจะเชียร์นายนะ พวก!

คลาวด์: จะดีเหรอ?

*ฟรีโอนีลพยักหน้า*

ฟรีโอนีล: แต่มีเงื่อนไขข้อหนึ่งนะ...

ฟรีโอนีล: ถ้านายพบคำตอบ นายต้องบอกเราว่ามันคืออะไร

คลาวด์: ได้เลย ฉันสัญญา

*คลาวด์จากไปเพียงลำพัง ขณะที่คนอื่นๆมองและพยักหน้า*

 

DESTINY ODYSSEY 018            

*ฉากเปิดมาเป็นทีน่าและ OK หลังจากต่อสู้กัน ทีน่ากำลังหมดแรง*

OK: ทีน่า! ทีน่า! ฉันเอง! ตั้งสติเอาไว้!

*ทีน่ากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะหายไป*

OK: ทีน่า...!?

*คาถาชุดใหญ่ถูกยิงมายัง OK เขาหลบ และ CoD ก็ปรากฏกาย*

CoD: อย่ายุ่งได้ไหม เรากำลังพยายามจะปลุกพลังที่แท้จริงของแม่สาวน้อยนั่นให้ตื่นขึ้น

OK: แกทำอะไรกับทีน่า?

CoD: โอ้ เธอคือโอเนี่ยนไนท์ที่เขาเล่าลือกันน่ะเหรอ

CoD: ดูเหมือนตำนานจะกล่าวเกินเลยไปสักหน่อยนะ ก็แค่เด็ก

CoD: ใครต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้ เธอไม่รู้รึไง

CoD: ใครกันที่เหวี่ยงดาบเข้าใส่แม่สาวน้อยนั่นเพื่อจะช่วยเธอจากความเจ็บปวด

CoD: เจ้าคนอวดดีที่พยายามผลักเด็กสาวที่น่าสงสารให้เดินต่อไปข้างหน้า...ใครกันนะ?

OK: น-นั่นมัน...

CoD: แม่หนูนั่นรู้ และเธอก็ทนไม่ได้อีกแล้ว!

CoD: ความรู้จอมปลอมของเธอมีเอาไว้เพื่อตัวเองเท่านั้น!

CoD: ด้วยความไม่รู้ที่น่ารังเกียจและความอ่อนแอ

CoD: เธอไม่มีหวังที่จะช่วยแม่หนูนั่นหรอก!

*CoD เทเลพอร์ตจากไป*

OK: ทีน่า... 

 

DESTINY ODYSSEY 019           

*ฉากเปิดมาเป็นสควอลกำลังถือขนนกของบัทซ์และจ้องมองมัน*

สควอล: “เครื่องรางนำโชค...”

*คอสมอส (อัลทิมีเซีย) ปรากฏกายที่ตรงหน้า*

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): ของขวัญจากเพื่อนเหรอ?

สควอล: ก็แค่ของไร้ประโยชน์ที่ถูกยัดเยียดมาเท่านั้นแหละ

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): หน้าเธอมันฟ้องอยู่นะ สควอล

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): เธอกำลังเสียใจที่ไม่ได้ไปกับเพื่อนๆ ใช่ไหมล่ะ?

สควอล: ฉันไม่ได้เสียใจสักนิด

สควอล: แต่...พวกนั้นเป็นห่วงฉัน

สควอล: ความใจอ่อนของพวกนั้เป็นภาระที่น่ารำคาญ

สควอล: แต่ฉันจะยังเฝ้าระวังหลังแล้วก็คอยช่วยพวกนั้นได้

สควอล: ปฏิเสธพวกนั้น...อาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดีก็ได้

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): ไม่เลย เธอตัดสินใจถูกแล้ว

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): เธอต้องต่อสู้กับศัตรูที่แท้จริงเพียงลำพัง

สควอล: ศัตรูที่แท้จริงของฉัน...ยัยแม่มดนั่น!?

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): ใช่แล้ว...จอมเวทย์ผู้ควบคุมเวลา อัลทิมีเซีย

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): ถ้าเอาชนะนางได้ เธอก็จะได้คริสตัลมา

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): เพราะอย่างนั้น เธอต้องเดินเส้นทางที่โหดร้ายของการอยู่เพียงลำพัง

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): เธอจะสามารถเดินตามทางนั้นไปจนสุดด้วยความตั้งใจของตัวเองได้หรือเปล่า?

สควอล: ฉันยังตอบไม่ได้ แต่อยากจะให้ฉันสาบานด้วยหรือเปล่าล่ะ?

*สควอลเดินจากไป*

คอสมอส (อัลทิมีเซีย): นั่นสินะ...นั่นมันคงจะเยี่ยมเลย

*ภาพของอัลทิมีเซียปรากฎซ้อนบนภาพของคอสมอส บอกว่าเป็นอัลทิมีเซียที่แปลงเป็นคอสมอส*

DESTINY ODYSSEY 020            

*ฉากเปิดมาเป็น OK ที่กำลังครุ่นคิด คอสมอสเทเลพอร์ตเข้ามา*

คอสมอส: ฉันได้ยินเสียงทีน่าร้องให้ช่วย

คอสมอส: เธอถูกควบคุมด้วยเวทมนตร์ของเมฆาอันธกาล ตอนนี้เธอกำลังเจ็บปวดอย่างมาก

OK: เป็นความผิดของฉันเอง

คอสมอส: ใช่

คอสมอส: เธอประเมินความสามารถตัวเองสูงเกินไป

OK: ท่านรู้วิธีช่วยทีน่าหรือเปล่า!?

คอสมอส: ปราบเมฆาอันธกาลคือหนทางเดียว

OK: ยัยนั่นน่ะเหรอ?

OK: แต่หลักการของฉันคือไม่สู้กับคนที่ฉันจะไม่ชนะ...

OK: อ๊ะ ใช่แล้ว! คริสตัล!

OK: ถ้าฉันได้คริสตัลมา ฉันก็ช่วยทีน่าได้...

OK: มันมีพลังที่จะช่วยโลก ฉันจะได้ไม่ต้องสู้กับยัยนั่น!

OK: นี่ บอกฉันทีสิว่าคริสตัลที่ท่านพูดว่าดีเลิศนักหนานั่นมันอยู่ที่ไหน!

คอสมอส: การไม่ต่อสู้ก็เป็นอีกหนทางหนึ่ง

คอสมอส: ไม่มีใครสามารถปฏิเสธการตัดสินใจของเธอได้

คอสมอส: แต่ นั่นมันคือความปรารถนาจริงๆของเธองั้นเหรอ?

OK: ความปรารถนาของฉัน...?

คอสมอส: คริสตัลคือความเจิดจรัสของความมุ่งมั่นของเธอ

คอสมอส: หากเธอทำตามความปรารถนาที่แท้จริงของหัวใจแล้ว เธอจึงจะได้มันมา

คอสมอส: นั่นคือสิ่งที่ฉันจะพูด

*คอสมอสจากไป กอลเบซ่าเดินเข้ามา*

กอลเบซ่า: น่าสมเพชจริงๆ

OK: ลูกน้องของเคออส...!

กอลเบซ่า: ทีน่า เด็กผู้หญิงนั่น

กอลเบซ่า: เพราะถูกมนตร์สะกดที่ถอดถอนไม่ได้ เธอจึงต่อสู้ในฐานะทาสรับใช้ของเมฆาอันธกาล

กอลเบซ่า: ใช้พลังทั้งหมดแบบนั้น เด็กผู้หญิงนั่นจะต้องตายในสนามรบแน่

*OK ดูเป็นกังวล*
 
กอลเบซ่า: เจ้าชนะเมฆาอันธกาลด้วยพลังของตัวเองไม่ได้

กอลเบซ่า: การหลีกเลี่ยงที่จะสู้ก็ดูจะเป็นตัวเลือกที่ฉลาด

*OK ยิ่งดูเป็นกังวล*

กอลเบซ่า: มีอะไรผิดรึไง?

กอลเบซ่า: นั่นไม่ใช่วิธีการคิดของเจ้าเหรอ?

OK: ฉัน...

กอลเบซ่า: เจ้าควรจะมองลึกเข้าไปในจิตใจตัวเองและตัดสินใจ

*กอลเบซ่าจากไป* 

 

DESTINY ODYSSEY 021            

*ฉากเปิดมาเป็นสควอลกำลังเดินทาง คุจาเทเลพอร์ตเข้ามา*

คุจา: สนุกรึเปล่า อยู่คนเดียวเนี่ย?

สควอล: ต้องการอะไร?

คุจา: ฉันกำลังมองหาเหยื่อล่อซีดาน

คุจา: แล้วเจ้าคนที่ไม่ระวังเดินทางคนเดียวก็ดูเหมือนจะเป็นเหยื่อที่เพอร์เฟ็ค

สควอล: โทษที แต่ฉันคงต้องขอผ่าน

คุจา: ว่าไงนะ?

*สควอลชักดาบ*

สควอล: ฉันจะทำให้แน่ใจว่าซีดานจะไม่ต้องมาเจอคนไร้ค่าอย่างนาย

คุจา: เสียงคำรามนั่นฟังดูดีนะ แต่ให้ฉันเปลี่ยนมันเป็นเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจะดีกว่า

*สควอลกับคุจาเริ่มต่อสู้*

 

DESTINY ODYSSEY 022            

*ฉากเปิดมาเป็น CoD ยืนอยู่เหนือทีน่าที่ไม่ได้สติ*

CoD: หือม์ สลบไปแล้วเหรอ? ช่างอ่อนแอเกินกว่าจะเอามาใช้อะไรได้จริงๆ

*CoD หันหน้าไป*

CoD: ตายจริง ช่างดื้อดึงนัก...

CoD: อยากจะมาท้าทายฉันเป็นรอบที่สองรึไง?

*OK มาถึง*

OK: หลักการของฉันคือไม่สู้กับคู่ต่อสู้ที่ฉันไม่มีทางชนะ

OK: ฉันจะทำทุกอย่างตามที่เธอว่า

OK: ดังนั้น ได้โปรดปล่อยทีน่าไปเถอะ

CoD: ฉันทำให้เธอคิดได้รึไงเนี่ย?

CoD: เป็นทางเลือกที่ฉลาด

CoD: ตกลง มาเป็นทาสของฉันสิ

CoD: แสดงให้ฉันเห็นว่าเธอมีประโยชน์กว่าแม่หนูนี่

*CoD ขยับเข้ามาใกล้ OK*

OK: หลอกง่ายจนน่าตกใจเลยแฮะ

*OK ชักดาบออกฟันใส่ CoD*

OK: ใครจะอยากเป็นพวกเคออสกัน!?

CoD: เจ้าเล่ห์นักนะ! ช่างโง่เขลาที่กล้าต่อกรกับฉัน!

OK: รู้อยู่แล้วล่ะ

OK: แต่ถ้าแค่ใช้หัวและไม่ฟังเสียงหัวใจมันยิ่งโง่เขลากว่าซะอีก!

OK: ฉันจะปกป้องทีน่าด้วยพลังของฉันเอง

OK: นั่นคือความปรารถนาที่แท้จริงของฉัน

OK: หลักการที่ว่า “ไม่สู้กับคู่ต่อสู้ที่ชนะไม่ได้” ไม่ได้เปลี่ยนไป

*OK ชักดาบอีกครั้ง*

OK: แต่ฉันจะสู้กับแก

OK: เพราะฉันจะชนะแน่นอน!

CoD: หึ! ไร้สาระ!

*CoD เทเลพอร์ตหายไป*

DESTINY ODYSSEY 023            

*ฉากเปิดมาเป็น OK มองไปรอบๆเพื่อหา CoD CoD โผล่มาด้านหลัง OK*

CoD: ที่เธอทำก็แค่รอยข่วนเล็กๆ...

CoD: ยังจะบอกว่าอยากจะช่วยแม่หนูนั่นอีกเหรอ?

OK: อยู่นั่นเองเหรอ!

*OK พุ่งเข้าใส่ CoD แต่เธอหายไปก่อนที่ดาบจะฟันถูก Cod ปรากฎตัวอีกทีห่างออกไป*

CoD: หัวใจเพียงดวงเดียวไม่อาจเปลี่ยนแปลงโลก

CoD: เมื่อเจ้าลืมตาขึ้น มันก็มีเพียงแต่...

*CoD ชาร์จคาถาขนาดใหญ่*

CoD: ความสิ้นหวัง!

*CoD ยิงพลังใส่ OK ฝุ่นจางลงและเห็น OK ยืนอยู่และรับมันเอาไว้ได้*

OK: ฉันได้พบสิ่งที่ไม่มีใครสามารถเอาไปจากฉันได้...

OK: ความเข้มแข็งที่จะปกป้องใครสักคน!

*CoD ปรากฎตัวตรงหน้า*

CoD: ปกป้องได้ จริงน่ะเหรอ?

*OK และ CoD เริ่มต่อสู้*

DESTINY ODYSSEY 024            

*ฉากเปิดมาเป็นสควอลกับคุจาหลังจากสู้กัน คุจาคุกเข่าอยู่ที่พื้น*

สควอล: ดูเหมือนผลจะไม่ออกมาอย่างที่นายตั้งใจนะ

คุจา: …เข้าใจแล้ว

คุจา: ดูเหมือนว่าฉันจะใช้นายมาเป็นเหยื่อล่อซีดานไม่ได้สินะ

คุจา: แต่ฉันคิดวิธีที่ดีกว่าเยอะสำหรับจะจับซีดานเอาไว้แล้วล่ะ

สควอล: หุบปากซะ!

*สควอลวิ่งเข้าใส่คุจา แต่คุจาลอยตัวหนีกลางอากาศ ก่อนจะถูกอาวุธ*

คุจา: ฉันไม่มีจำเป็นต้องใช้นายแล้ว

คุจา: ได้เวลาใช้แผนสองแล้วสิ

*คุจาเทเลพอร์ตจากไป*

สควอล: “นี่ฉันกำลังเป็นห่วงว่าฉันจะช่วยพวกนั้นไม่ได้งั้นเหรอ?”

สควอล: “…ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น”

ซีดาน: “ไว้เจอกันตอนเราได้คริสตัลแล้วนะ!”

บัทซ์: “สัญญานะ!”

สควอล: นี่คือสิ่งที่ฉันต้องทำ

สควอล: ฉันจะผ่านมันไปจนจบ...

DESTINY ODYSSEY 025            

*ฉากเปิดมาเป็นเซฟิรอธกับฟรีโอนีลที่ได้รับบาดเจ็บกำลังเผชิญหน้ากัน WoL วิ่งเข้ามา*

WoL: ฟรีโอนีล!

*WoL ไปถึงและเข้าไปขวางตรงหน้าฟรีโอนีล*

WoL: นายทำได้ดีแล้ว ฉันจะจัดการที่เหลือเอง

ฟรีโอนีล: แต่ว่า...!

WoL: เพื่อนของนายต้องพึ่งพานาย

WoL: จงไปตามทางของนายต่อเพื่อตามหาคริสตัลเถอะนะ

*ฟรีโอนีลลังเล แต่ก็พยักหน้า และจากไป*

เซฟิรอธ: ผู้ท้าชิงคนใหม่รึ?

เซฟิรอธ: สู้กับฉันไม่ได้ทำให้นายได้คริสตัลของนายหรอกนะ

WoL: ฉันรู้เรื่องนั้นดี

เซฟิรอธ: ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงได้คิดจะสู้กับฉัน?

WoL: นายทำร้ายเพื่อนของฉัน

เซฟิรอธ: “ฉันยกโทษให้นายไม่ได้...” นั่นคือสิ่งที่นายอยากจะพูดรึไง?

เซฟิรอธ: ท้าสู้กับฉันเพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ...

*WoL ชักดาบ*

WoL: มาเริ่มกันเถอะ ฉันอยากจะจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

*เซฟิรอธชักดาบ*

เซฟิรอธ: นี่ดูจะน่าสนุกใช่เล่น

*WoL กับเซฟิรอธเริ่มต่อสู้*

 

 

DESTINY ODYSSEY 026            

*ฉากเปิดมาเป็น CoD และ OK หลังจากต่อสู้กัน CoD เริ่มจางหายไป*

CoD: ฉันประมาทแกเกินไป!

*CoD หายไป OK วิ่งเข้าไปหาร่างที่ไร้สติของทีน่า*

OK: ทีน่า!

OK: ทีน่า!

*กอลเบซ่าเดินเข้ามา*

กอลเบซ่า: แค่สลบไปเท่านั้นแหละ

กอลเบซ่า: เธอปล่อยพลังมากเกินไปอย่างกระทันหัน

OK: นาย...!

OK: ฉันจะไม่ให้นายแตะต้องเธอเด็ดขาด!

กอลเบซ่า: เลือกได้ดี ปกป้องเธอให้ดีละกัน

OK: หา?

กอลเบซ่า: เด็กสาวคนนี้มีพลังที่ยิ่งใหญ่ มากจนแม้แต่ตัวเธอเองยังหวาดกลัว

กอลเบซ่า: เจ้าต้องสนับสนุนและปกป้องเธอ

OK: น-นั่นมันไม่จำเป็นต้องให้นายมาบอกหรอก!

กอลเบซ่า: ถูกแล้ว ใช่ไหมล่ะ เจ้าได้ตัดสินใจที่จะทำเช่นนั้น

กอลเบซ่า: และคริสตัลนั้นก็อยู่ในความเจิดจรัสของความมุ่งมั่นนั่น

*คริสตัลปรากฎขึ้นในอากาศตรงหน้า OK OK คว้าคริสตัลมา*

OK: นี่คือ...คริสตัลของฉัน

*กอลเบซ่าเทเลพอร์ตจากไป ทีน่าตื่นขึ้น*

ทีน่า: ฉันอยู่ที่ไหน?

OK: ทีน่า

OK: ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ฉันจะคอยระวังให้เอง พักผ่อนซักหน่อยเถอะ

OK: ฉันจะปกป้องเธอ

OK: แต่ตอนนี้ ฉันชักรู้สึก...

*OK ล้มลงด้วยความเหนื่อยข้างทีน่า*

DESTINY ODYSSEY 027            

*ฉากเปิดมาเป็นซีดานและบัทซ์กำลังเดินทาง จนมาพบคริสตัลหนึ่งลอยอยู่ที่ตรงหน้า*

ซีดาน: นั่นอะไรน่ะ?

บัทซ์: คงไม่ใช่...

บัทซ์: คริสตัล!?

*บัทซ์วิ่งเข้าไปหาคริสตัล*

ซีดาน: อ๊ะ นาย...!

*เมื่อบัทซ์เข้าไปใกล้คริสตัล แสงสว่างก็ครอบคลุมร่างของเขา และบัทซ์ก็หายไป*

ซีดาน: ห๊ะ...? บัทซ์!?

ซีดาน: หายไปไหนของนายน่ะ? เฮ้~~!

*เคฟก้าเดินเข้ามา*

เคฟก้า: แปลกจริง...

เคฟก้า: ฉันพลาดเจ้าลิงแต่ไปได้หนูที่ไม่อยากได้มาแทนซะนี่?

ซีดาน: หา?

เคฟก้า: แต่ก็ช่างเถอะ นี่ยิ่งทำให้น่าสนุกขึ้นอีกนิด

ซีดาน: เฮ้! นี่ฝีมือนายสินะ? ส่งบัทซ์ไปไหนน่ะ!?

เคฟก้า: (ชิ!) กี๊ซ...น่ารำคาญเป็นบ้า...!

เคฟก้า: หุบปากน่า เจ้าจ๋อที่จระเข้จับบ่ได้!

*ซีดานชักดาบ*

ซีดาน: ที่ที่บัทซ์ถูกส่งไป ฉันจะทำให้นายพูดให้ได้ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็เหอะ!

*ซีดานและเคฟก้าเริ่มต่อสู้* 

DESTINY ODYSSEY 028            

*ฉากเปิดมาเป็น WoL และเซฟิรอธหลังจากต่อสู้*

เซฟิรอธ: ไม่เลวนี่ แต่ว่า...

เซฟิรอธ: คนที่สามารถเอาชนะฉันได้มีแค่หมอนั่นเพียงคนเดียวเท่านั้นงั้นเหรอ?

WoL: หมายความว่ายังไง...?

เซฟิรอธ: ฉันมีคำถาม

เซฟิรอธ: ทำไมนายถึงถือดาบและต่อสู้

WoL: เพื่อให้ได้คริสตัลมาและหยุดการต่อสู้

เซฟิรอธ: สู้เพื่อที่จะหยุดต่อสู้...?

เซฟิรอธ: ฟังดูสุนทรีย์ซะจริง

เซฟิรอธ: แล้วเราจะต้องต่อสู้กันอีกนานเท่าไหร่กว่าจะถึงบทสรุปนั่นล่ะ?

WoL: แม้ว่ามันจะชัดเจนในความห่างไกล แต่ฉันจะต้องไปถึงมันอย่างแน่นอน

เซฟิรอธ: ไม่ นายผิดแล้ว

เซฟิรอธ: ไม่มีความหวังที่การต่อสู้จะสิ้นสุด

เซฟิรอธ: ยังมีคนที่เหมือนกับฉันที่แต่สู้เพียงเพื่อความสนุก

*เซฟิรอธนำกุหลาบของฟรีโอนีลออกมา*

WoL: “กุหลาบป่า?”

WoL: “นั่นมันของฟรีโอนีล...”

เซฟิรอธ: นายก็เหมือนกับฉัน

เซฟิรอธ: การมีอยู่อย่างเหมาะสมในโลกที่ถูกปิดกั้นนี้

WoL: โลกที่ถูกปิดกั้น?

เซฟิรอธ: ที่นี่

เซฟิรอธ: ดูเหมือนว่าเวลาที่ฉันจะต้องรักษาสัญญากับหมอนั่นจะมาถึงแล้ว

*เซฟิรอธเทเลพอร์ตจากไป*

WoL: หนีไปงั้นเหรอ?

WoL: “อะไรที่ศัตรูรู้เกี่ยวกับโลกนี้ที่ฉันไม่รู้กันนะ?”

WoL: “ไม่ ถึงจะคิดมากไป แต่ฉันก็ทำอะไรไม่ได้”

WoL: “สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้ก็คือตามหาคริสตัลต่อไป” 

DESTINY ODYSSEY 029            

*ฉากเปิดมาเป็นซีดานและเคฟก้าหลังจากต่อสู้กัน*

ซีดาน: บอกฉันมาได้รึยัง ส่งบัทซ์ไปที่ไหน?

*เคฟก้าหัวเราะ*

เคฟก้า: หนูก็อยู่ใน

เคฟก้า: อุ้งมือ!

เคฟก้า: ของศัตรูน่ะสิ!

*เคฟก้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง*

เคฟก้า: แม้ว่าฉันจะคิดว่ามันไร้ประโยชน์ แต่ถ้าอยากจะลองหา จะหาสักเท่าไหร่ก็ตามสบายนะ

*เทเลพอร์ตจากไป*

ซีดาน: …บัทซ์!

ซีดาน: ฉันจะไปช่วยนาย!

DESTINY ODYSSEY 030            

*ฉากเปิดมาเป็นคลาวด์กำลังเดินทาง และเซฟิรอธปรากฏตัว*

เซฟิรอธ: ไม่ได้เจอกันนานนะ คลาวด์

คลาวด์: เซฟิรอธ...

*เซฟิรอธชักดาบ แต่คลาวด์ไม่มีทีท่าจะตอบสนอง*

เซฟิรอธ: ทำไมถึงไม่สู้กับฉันล่ะ?

คลาวด์: มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องสู้กับนายด้วยเหรอ?

คลาวด์: ฉันไม่อยากต่อสู้ในการต่อสู้ที่ไร้ความหมาย

เซฟิรอธ: งั้นถ้าหากมีเป้าหมาย นายก็จะสู้ใครก็ได้สินะ?

คลาวด์: ผิดแล้ว! ฉันจะสู้ก็ต่อเมื่อมีเหตุผลที่ฉันยอมรับได้

เซฟิรอธ: เหมือนที่ตุ๊กตาควรเป็น

คลาวด์: อะไรนะ?

เซฟิรอธ: ฉันจะมอบเป้าหมายให้กับนายเอง

*เซฟิรอธนำกุหลาบของฟรีโอนีลออกมา*

เซฟิรอธ: เด็ดความฝันให้ร่วงโรยนั้นง่ายดาย

*เซฟิรอธทิ้งกุหลาบของฟรีโอนีล*

เซฟิรอธ: น่าสมเพช ใช้ชีวิตที่ยึดติดกับความฝัน

คลาวด์: นี่มัน...ของฟรีโอนีล?

คลาวด์: เป็นไปไม่ได้...นายทำอะไรกับหมอนั่น!?

เซฟิรอธ: แค่นี้ก็เป็นเหตุผลที่เพียงพอรึยัง? ถ้าอย่างนั้นก็ตามฉันมาสิ

*เซฟิรอธจากไป*

 

 

To Be Continued...

 

English script from: GameFAQs

 

ไม่ได้แคปรูป in game battle ไว้เลยมีแต่รูปฉากเปิด อยากลงเยอะกว่านี้แต่คอมเริ่มอืด...

ก็...ไว้แล้วจะมาไซโคทั่วราชอาณาจักร ต่อนะคะ

 

สำหรับตอนนี้ ขอจรลีก่อนล่ะค่ะ m(_ _)m

 

ปล. สำหรับคนจอง Opheliac รอบไปรษณีย์ส่งอีเมล์ไปแจ้งรายละเอียดแล้วนะคะ

ถ้ายังไงอ่านรายละเอียดในเอนทรี่ที่แล้ว และเช็คดูเมล์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ m(_ _)m